kunst

Wanneer je een bijna-dood ervaring hebt, gaan alle luiken van het leven voor je open, zo wordt vaak gezegd, en dan straalt het zonlicht van de wereld over al je daden.
Dat kan wel worden gezegd, maar zo was het mooi niet toen ik, bijna-dood geweest, per ongeluk weer uit mijn maand coma kwam gekropen.
De zon zat destijds verborgen achter viesgrijze wolken en de luiken van het leven stonden hooguit op een piepklein kiertje.
Wat ik zag was heus niet anders dan voorheen.
Ik wist niet eens meer wie ik zelf was maar verder leek alles exact hetzelfde als het ooit was voor mij.
Het belangrijkste in mijn leven was kunst, literatuur en beeldende kunst, en dan kwamen mijn man en familie en m’n honden en daarna pas hobbelde de rest van de wereld er sukkelig achteraan.
Voor mijn ongeluk was dat precies hetzelfde geweest.
Moest ik om gesloten luiken wenen, ik dacht van niet.
Kunst op de eerste plaats van je leven hebben is toch formidabel, of niet….
Er wordt nu luid beweerd dat kunst een linkse hobby is.
Hobby, lik m’n gat.
Kunst is daarentegen ook geen beroep, maar een roeping, zonder dat er ook maar een enkel priesterboordje in de buurt komt. Er komt geen Christus, Jahweh of Allah aan te pas, no way José….
Het is een roeping die van binnenuit je hart beslaat.
Het is een grote allesverslindende hartstocht, een ware oprechte liefde.
En liefde en hartstocht zijn niet links of rechts maar diep-menselijk.
Dus kunst, geschreven of geschilderd of gedanst of, of, of, is een diep-menselijk ding.
Een hermelijnen mantel voor rijk én voor arm.
Er is nog een belangrijke reden waarom kunst geen linkse hobby is.
Kunst laat onomstotelijk zien dat elk mens een individu is met eigen voor- en afkeuren, teveel om op te noemen.
En elk individu heeft het recht op een waardig bestaan.
.
En dat is wat ik met grote vreze vrees, dat er momenteel politici aan de macht gekomen zijn die niet de moed en de durf hebben om onafhankelijk na te denken en individuen waardigheid toe te kennen….
Want kunst neerbuigend een linkse hobby noemen geeft niet aan dat iemand enig denkvermogen heeft, en dat is juist datgene waar goede kunst toe uitnodigt: mens, leef niet als een zak aardappelen, maar lees en kijk en dans en denk na, denk vooral zelf na.
Ik zeg u nu, het is een complot van die stomme rondstrompelende zakken aardappelen dat ze de kunst willen kelen.
Als zij niet kunnen nadenken mag niemand het, zo simpel triest ligt het.
En ik vraag aan u allen die dit leest, mogen we dit ons laten gebeuren in Nederland….
laten we eeuwen van kunst ontploffen met één stinkende knalscheet.
Laten we ons leiden door mensen die niet eens kunnen nadenken.
Kunst is niet rechts of links, kunst brengt ons de hemel op aarde.