9

Eerlijk gezegd, ozo eerlijk gezegd, hebben wij allebei, mijn man en ik, zeer veel bijnamen voor onze twee galga´s. Dat vinden we namelijk erg grappig. De lol is natuurlijk geheel aan onze kant en niet aan die van de honden, maar ernstig lijkt dat me ook weer niet.

Ik doe een kleine greep uit het namenaanbod. Lorca wordt vaak ´Lorca de Orca´ genoemd, enige uitleg is denk ik overbodig. En Pita is dan ´Pita Conchita´.

We noemen ze gezamenlijk ook onze ´funky ladies´. En afgekort heet Lorca ´Lotje Potje´ en Pita ´Piet Boniet´, wat natuurlijk van bonita afstamt, dat snapt iedereen wel zo´n beetje.

Soms vind ik Lorca de Orca te lang en kort ik het sukkelig genoeg af tot Lor de Or. Piet Boniet is kort zat. Pietboniet en Lordeor….

We noemen ze ook onze ´Guapas´. Mooie meiden. Dat zijn ze toch, niet waar…

Ik geloof dat de honden alles best vinden, ze vinden het wel leuk om aangesproken te worden, maar ik vermoed dat als je ze schele drol zou noemen,  ze ook zouden gaan kwispelen.

Want kwispelen, dat doen ze over-enthousiast.

Ze hebben allebei het puntje van hun staart meermalen kapotgekwispeld tegen de muren van ons huis, zo blij zijn ze blijkbaar dat ze bij ons wonen, en dat vergeven wij ze stante pede…vanzelfsprekend.

Die bloedende staarten van de funky ladies zorgden er vervolgens voor dat het hele huis vol met bloed lag, onbeschrijflijk veel bloed zat er in die twee dunne lijfjes, kun je best wel zeggen. En ik maar boenen en dweilen, en was het huis net weer schoon, begonnen ze alweer te bloeden en moest ik opnieuw boenen en dweilen tot ik suf zag. En nog één keer en nog één keer….

We zijn natuurlijk met ze naar de dierenarts gegaan, denkend aan enge verhalen over zwerende staarten die in het geheel moesten worden afgezet, bibber de bibber…maar zover is het gelukkig niet gekomen, de dierenarts pakte hun staartjes in een keurige constructie in, die allebei de honden thuis binnen een half uur hadden afgerukt.

Ik heb ze nog wel tien keer ingetapet met speciaal, ademend verbandtape, maar ook dat lag binnen 10 minuten naast hen op hun kussen.

Maar nu is het weer goed. Hopelijk blijft het zo. Want van boenen houd ik niet veel. Natuurlijk laat ik ze ook elke dag uit. Ze boffen dat we alhoewel Rotterdam een grote drukke stad is, wij aan de haven wonen en ik ze dus op de kade uit kan laten, die lekker rustig is. Wat me opvalt tijdens het wandelen is dat Lorca geobsedeerd is door de reigers en vooral door de zwanen die ze ziet zwemmen. Je kunt niet vragen wat ze in ze ziet o.i.d. maar ze schijnt verbijsterd te zijn over het feit dat de zwanen zwemmen.

Tja, dat doen zwanen nu eenmaal. Om dan maar te zwijgen van het feit dat vogels vliegen, dat vinden allebei de honden verbijsterend. En ikzelf kijk er met nog meer bewondering dan voorheen naar.

Vliegen kunnen galga´s niet maar mooi dat het is…

>> 10