2

Wij hebben dus een echte galgo, Pita, thuis, en een galgo-podencomix, Lorca. Ze zijn natuurlijk allebei heel lief. Maar er is een groot verschil in gedrag. Lorca is erg druk, ze rent rondjes om het huis. Niet één, niet tien, maar veertig. Ze is broodmager, hoeveel ze ook eet.

Pita is een volbloed galgo en de rust zelve. Ze wandelt mee als we haar uitnodigen (ja zo moet het, beleefdheid boven alles..) maar het liefst ligt ze op de bank in de huiskamer of op de deken op het terras. Rennen doet ze hooguit een sprintje, over de oprijlaan naar het huis toe, waar immers de bank op haar wacht.

Lorca wil dolgraag met haar spelen en bijt haar in haar staart of achterpoten, maar spelen vindt Piet hartstikke vermoeiend en geschikt voor hoge uitzonderingen…

Toch zijn ze, hoe verschillend ze ook zijn, hartsvriendinnen en liggen het liefst tegen elkaar aan op één van hun twee kussens. Ons lesbokoppeltje roepen we ze grappend toe, hoewel de honden zich van de betekenis van die term totaal onbewust zijn, en net zo goed zouden kwispelen als we ze twee lekkere aardbeien zouden noemen of gebakken peren of ga maar door.

Op een dag heeft Piet Lotje achter haar oor gebeten toen Lotje haar weer een keer pestte in de vergeefse hoop dat Piet dan met haar zou spelen.

Lorca heeft een dunne huid, en het gat dat ontstond door Pita´s hoektand was wel enige vierkante centimeters. Het bloedde danig. Misschien hadden we naar de dierenarts moeten rijden met de gehavende Lorca achterin de auto ( in de bench) maar we dachten dat het vanzelf wel zou genezen. Dat doet het ook, maar zeer langzaam. Pita heeft ook aan de wond van Lorca gesnuffeld en volgens mij weet ze niet eens dat zij de veroorzaker van de ellende is. Het was een ongelukje zou ze zeggen als ze kon praten, maar dat kunnen honden niet, zelfs galgo´s niet.

Toch denk ik dat Pita graag zou kunnen zingen. Ze kan soms zo wijsgerig kijken en dan denk ik dat ze een liedtekst oefent. Maar ja, dat is natuurlijk verzonnen. Op een of andere manier nodigen galgo´s daar meer toe uit dan de andere honden die ik daarvoor heb gehad. Die waren ook lief en aanhankelijk, brave borsten, maar zoals u ongetwijfeld met me eens bent, galgo´s hebben iets bijzonders. Het zijn toverhonden. Ze worden wel een kruising tussen hond en kat en filosoof genoemd en dat is een fraaie combinatie, maar ik noem ze mijn boeddha´s. Ik heb voor een Spaans tijdschrift een kort getekend essay gemaakt waarin ik over mijn liefde voor Japanse boeddha´s vertel en vervolgens betoog dat Spanje zelf ook boeddha´s heeft, in een uitzonderlijke vorm, namelijk in die van honden. Galgo´s. en ik vertel ook in het essay dat ik zelf twee van die wonderen thuis heb, en hoe dat mijn leven heeft veranderd.

 >> 3